Huizen en hun historie
Rituelen Ons jaarlijkse Damesmeisjes kerstdiner is als vanouds. Ik dek de feestelijke tafel met een op maat gemaakt wit tafelkleed van damast, met daarop ons zelf ontworpen Kerstservies, de kandelaars …
Rituelen Ons jaarlijkse Damesmeisjes kerstdiner is als vanouds. Ik dek de feestelijke tafel met een op maat gemaakt wit tafelkleed van damast, met daarop ons zelf ontworpen Kerstservies, de kandelaars …
Deja vu “Daar gaan we weer..” roepen het andere Damesmeisje, De Gewone Jongen en ik bij het vernemen van de nieuwe maatregelen. Het voegmengsel is op en de winkel dicht. …
9 december 2021 Sinds ergens dit jaar ben ik bestuurslid bij de VPTZ, Vrijwilligers Palliatieve Terminale Zorg. Een ingewikkelde naam voor een goed initiatief. Eigenlijk was het niet de bedoeling. …
Mooi groen Vandaag is de internationale dag voor de mensenrechten. “Aan de grenzen van Europa worden mensen in nood tegengehouden, opgejaagd, terug de zee op gestuurd of met harde hand …
Zo oud als sinterklaas. Een bonusvertelling Ongeveer op hetzelfde moment dat het andere Damesmeisje touwtjes knoopte aan chocoladeletters, of beter gezegd, liet knopen en deze presentjes bij de buren langs …
Of ons huis in Blije een Sinterklaastraditie kent? Het is gebouwd in 1901 als een boerderij waar in de deel koeien werden gehouden. Dat waren er vast niet veel, want …
Oh kom er eens kijken Hoeveel Sinterklazen zal het oude huis aan de gracht hebben mogen meemaken, vraag ik me af. Het voorhuis is begin 17e eeuw gebouwd, het achterhuis …
Het Noorden Elders in Nederland valt natte sneeuw, op de televisie zal de premier het land straks toespreken over nieuwe coronamaatregelen. In ons noordelijke steegje klettert de regen op de …
In de avond ontvang ik een appje van het andere Damesmeisje. Temidden van een onttakelde keuken ziet ze toch nog kans om haar blog te schrijven. Dat Damesmeisje, ze …
Vandaag trek ik een jurk aan, denk ik onder de douche vandaan komend. Vandaag ga ik niets doen. Gewoon een beetje rommelen. Wie weet iets aan de kunst doen. Niemand …
Tegeltjeswijsheden Ik krijg dramatische foto’s van de loodgieter. Ontkoppelde koppelstangen, een wirwar van gasbuizen in de kruipruimte onder het dijkhuis. Een onttakeld fornuis. En mijn keukenwaar in verhuisdozen gestapeld in …
Huizen -en tuinen- staan natuurlijk niet op zich. Altijd zijn ze ingebed in een groter geheel, het landschap om hen heen. De huizen van de Damesmeisjes staan op nieuw land, …
Lezen en schrijven De storm gaat liggen en de lucht breekt open als ik met de hond westwaarts langs het wad loop. Een klein stukje, houd ik mezelf voor. Andere …
Net als het andere Damesmeisje ben ik erg geÏnteresseerd in de verhalen die horen bij een huis. Maar in mijn verhalen domineren vooral de tuinen. Ooit, bij mijn ouderlijk huis, …
Meisje op reis Lezend zit ze naast me. Haar uit steen bevrijdde hoofdje strak op t boek gericht. Meisje, we gaan op reis. De stad probeert ons vast te houden, …
Tijd slijt Niet ver van ons huisje op het zuidwestelijke wad, in t gehuchtje Village de L’Isle, staat de oude boerderij van onze vrienden. In Village Adam. Beide gehuchten zijn …
Het is een prachtige zondagmiddag. Een herfstige zon, alles knisperend, maar niet te koud. Met de bollenpook in de hand drijf ik kleine gaatjes in het smalle grasveld langs de …
De terugkeer van de storm Als we de kleine honderd meter naar onze lieve buren lopen voor de avondmaaltijd, daalt t herfstzonnetje naar de horizon. De blozende, bijna volle maan …
Flow De tijd op het wad verstrijkt volgens haar eigen wetten. Met de vertraging en versnelling van het water onder invloed van de maan, laat de tijd zich hier niet …
Ik heb geen zakdoeken meer. Ik ben overgeleverd aan de papieren variant. Daarop is het lastig borduren. Niet dat ik ze nodig heb, die zakdoeken. Al lang niet meer verkouden …
Woorden Het centrum in mijn hersenen dat woorden vindt bij belevenissen leek een poosje kapot. Er kwamen er geen. Een grote, lange stilte. Geen snotlapjes. En toch waren er belevenissen …
Na een paar hele drukke weken, de verhuizing van ‘t andere Damesmeisje naar hier, onze tentoonstelling in Woerden en de laatste loodjes van de Terp is deze week rustig, met …
Belangrijkste voetnoot ooit Zakdoekje leggen Niemand zeggen Heb de hele nacht gewerkt Twee paar schoenen heb ik afgewerkt. Een van stof en een van leer Hier leg ik mijn zakdoekje …
Wie is van hout? Elke ochtend is als het openmaken van een cadeautje. Ik haal het bovenste deel van de keukendeur van de grendels en open de buitenwereld. Er kan …
Knokken Op de fiets langs prachtige terpdorpen en meanderende riviertjes laat het me niet los. De plaatsvervangende beklemming. De angst en de bedreigde vrijheid die voelbaar zijn in de krantenberichten. …
Een vaderlands doekje voor t bloeden Terwijl op de wadden de eerste storm van het seizoen over het land raast en de appeltjes van mijn eenbomige boomgaard voortijdig in het …
Schuren is als aaien Bij t opruimen van de Friese zolder vind ik een lap. Helder rood, dat valt op. Een zakdoek? Nee, dat niet. Zo maar een lapje, maar …
Beste nieuwe Buurfrou. Dat, wat daar gebeurt op de Oudebiltdijk, daar is een goed woord voor, en dat is Mienskip. Vrij vertaald: gemeenschap, maar het betekent veel meer, het gaat …
Buurfrou Waar tref je een buurfrou die de naam van je huisje op de deurpost schildert, stiekem en ongezien? En die een hekje komt plaatsen. En een zoldervloer afkrabt en …
Deze week het laatste woord geborduurd van mijn Zomerbrief aan het andere Damesmeisje. Het thema? Tussen Tij. ‘Tijd van nieuwsgierige verwachting, een nieuw avontuur, samen op zoek naar meer verdieping, …